Waterigeweg 31, struikelsteen

• Joseph Bannet, fabrikant (Schiedam, 17 oktober 1893 – Auschwitz, 31 december 1943), bereikte de leeftijd van 50 jaar en
• echtgenote Jeannette Caroline Josephine Bannet-Levi (Amsterdam, 11 februari 1894 – Auschwitz, 31 augustus 1942), bereikte de leeftijd van 48 jaar
• zoon Joseph Bannet, student scheepsbouwkunde (Lowermoor, 5 maart 1920 – Auschwitz, 31 december 1943), bereikte de leeftijd van 23 jaar
• zoon John Henry Bannet, student vliegtuigbouwkunde (Lowermoor, 23 mei 1922 – Auschwitz, 31 december 1943), bereikte de leeftijd van 21 jaar
• dochter Rosette Caroline Jeannette Bannet (De Bilt, 11 maart 1925 – Auschwitz, 31 augustus 1942), bereikte de leeftijd van 17 jaar
• dochter Jeannette Josephine Bannet (Zeist, 10 oktober 1929 – Auschwitz, 31 augustus 1942), bereikte de leeftijd van 12 jaar

In memoriam (onderduikgever/helper):

• Jurriaan Engelbert Stork, gehuwd, ingenieur (Rangoon-Birma, 16 maart 1894 – Oranienburg, 12 maart 1943), bereikte de leeftijd van bijna 49 jaar

Na in Engeland gewoond en gewerkt te hebben – hij zat daar in de vleeshandel – keert Jo (Joseph) Bannet met zijn gezin terug naar Nederland. Ze vestigen zich eerst in De Bilt, maar komen in het najaar van 1926 naar Zeist. Hun woonadres daar is aanvankelijk Eerste Hogeweg 25. In 1929 koopt Bannet een terrein achter het Zeister Slot, voor de vestiging van een fabriek in meubels. Het echtpaar Bannet-Levi gaat zelf met hun twee zoons en twee dochters bij die zaak wonen. Ze laten aan de Waterigeweg – dan nog een klinkerpaadje – een groot huis bouwen, op nummer 31.

Bannet wordt een vooraanstaand ondernemer in Zeist. Hij wil vanaf 1936 ook geld investeren in zijn hobby, de vliegtuigbouw. Bannet is een uitvinder. De Vliegtuigenfabriek Bannet neemt echter geen hoge vlucht, maar zijn meubelfabriek loopt goed.

Het is gezellig, thuis bij het zeskoppige gezin Bannet-Levi, dat niet erg religieus is. Jo Bannet is de motor van zijn gezin dat volkomen ingeburgerd raakt in Zeist. De twee oudste zoons verlaten eind jaren dertig Zeist voor de studie scheepsbouwkunde respectievelijk vliegtuigbouwkunde. Het gaat het gezin voorspoedig, maar daar komt al gauw een einde aan nadat de Duitsers Nederland zijn binnengevallen. De anti-joodse maatregelen raken het gezin in alle voegen.

Een van die maatregelen is dat joodse kinderen vanaf 1 september 1941 van hun scholen af moeten. Rosette Bannet heeft tot dan op het Christelijk Lyceum gezeten en een leraar zorgt ervoor dat ze thuis door kan leren. Hij vraagt Rosettes boezemvriendin Joke Folmer om daarvoor lesmateriaal en huiswerk te bezorgen op Waterigeweg 31.

In 1942 raakt Jo Bannet raakt de zeggenschap over zijn bedrijf in kwijt. Zijn gezin krijgt een oproep voor gedwongen verhuizing op 19 augustus 1942 naar Amsterdam. Ze hebben eerder al besloten om zo’n oproep te negeren. Met valse persoonsbewijzen op de achternaam ‘Balten’ zullen ze vluchten naar Groningen, om daar de boot naar Zweden te nemen. Bannets vriend Engelbert Stork heeft de kapitein van een Zweeds vrachtschip bereid gevonden om het gezin Bannet-Levi mee te nemen, tegen betaling van 7.000 gulden.

De nacht van 19 op 20 augustus brengen het echtpaar Bannet-Levi en hun twee dochters Rosette en Nettie door op Charlotte de Bourbonlaan 22, ten huize van bij Engelbert Stork en echtgenote. In de vroege ochtend van 20 augustus 1942 rijden ze bepakt en bezakt met de taxi van Zeist naar Amersfoort. Behalve Stork reizen er twee onbekende helpers uit Zeist mee. Omstreeks 8.00 uur stapt het hele, toch wel opvallende gezelschap in de trein naar Groningen.

Hoe het precies mis is gegaan, blijft een raadsel. De twee zonen van het gezin hebben zich in Groningen bij het gezelschap gevoegd. Om 20.00 uur ’s avonds staan medewerkers van het Schutzendivisenkommando het gezin op te wachten. Verraad. Ze worden gearresteerd wegens het reizen zonder jodenster en het vermoeden het land te willen verlaten.

Helper Engelbert Stork wordt ook gearresteerd. Hij wordt opgesloten in het Huis van Bewaring in Groningen, en wordt later via Kamp Amersfoort naar Sachsenhausen gedeporteerd. Daar zal hij in maart 1943 overlijden.

Het gezin Bannet-Levi wordt op 27 augustus 1942 overgebracht van Groningen naar Kamp Westerbork. Een dag later worden ze allen naar Auschwitz gedeporteerd. Jeannette Bannet-Levi en haar beide dochters worden op de dag van aankomst vermoord, op 31 augustus 1942. Jo Bannet en zijn zoons moeten eerst dwangarbeid verrichten. Als datum waarop ze vermoord worden, wordt 31 december 1943 vastgesteld.

Ter herdenking van het gezin Bannet-Levi onthult de gemeente Zeist op 20 mei 2026 zes struikelstenen voor hun voormalige woning Waterigeweg 31.