Cor Logt vertelt over vroeger: Loodgieter in Zeist

Cor Logt, geboren op 9 maart 1934 in Den Helder, getrouwd met Henny van Donze, vader van één dochter en één zoon en opa van vier kleinkinderen, werkte als loodgieter en had een eigen bedrijf in Zeist. In dit artikel deelt hij zijn herinneringen als onderdeel van de mondelinge geschiedenis van Zeist.

Mondelinge geschiedenis, ook wel oral history genoemd, is een manier om het verleden vast te leggen aan de hand van persoonlijke herinneringen. Mensen vertellen hun eigen ervaringen in een gesprek, waardoor verhalen bewaard blijven die niet altijd in officiële documenten staan. Deze herinneringen kunnen soms afwijken van bekende feiten, omdat ze gebaseerd zijn op wat iemand zelf heeft meegemaakt.

Jeugd en begin van het werk

Cor werd geboren in Den Helder. Zijn vader werkte bij de marine. In 1940 verhuisde het gezin naar Rotterdam, maar door de oorlog werd het daar te gevaarlijk. Ze trokken eerst naar Soesterberg en daarna naar Zeist.

Als jongen maakte Cor de oorlog bewust mee. Hij herinnert zich de bombardementen en de vliegtuigen die overkwamen.

Na de lagere school begon hij al op zijn veertiende met werken bij loodgieterbedrijf Wisman. Hij leerde het vak in de praktijk en ontwikkelde zich tot een echte vakman.

Een leven als loodgieter

Op zijn 37e nam Cor het bedrijf over samen met een goede vriend. Die samenwerking duurde helaas niet lang. Zijn compagnon kreeg tijdens een vakantie een hersenbloeding en overleed later. Cor moest het bedrijf daarna alleen voortzetten.

Hij werkte veel met lood, zink en koper en maakte nog veel met de hand. In die tijd werden leidingen zelf op maat gemaakt en moest je schroefdraad snijden op pijpen. Dat was echt ambachtelijk werk.

Door zijn vakmanschap werkte hij op veel plekken in Zeist. Zo werkte hij ook bij de Gerofabriek, waar destijds veel mensen in dienst waren. Hij leerde daar veel nieuwe technieken en machines kennen.

Cor heeft niet alleen gewerkt, maar ook anderen het vak geleerd. Na 28 jaar verkocht hij zijn bedrijf toen hij 65 werd. Daarna bleef hij nog vijf jaar actief, onder andere voor de gemeente Zeist. Hij deed daar onderhoudswerk aan monumenten en kon zich helemaal uitleven in het fijne handwerk.

Werk, sport en vrije tijd

Het werk was vroeger zwaar. Materialen werden vaak met de hand naar boven gebracht. Zo droeg Cor emmers grind op zijn schouder naar het dak. Later werden daarvoor handiger oplossingen bedacht.

Naast zijn werk was Cor sportief. Hij zat jarenlang op gymnastiekvereniging Bato en hielp daar ook als trainer. Hij vond discipline belangrijk. “Als je sport, moet je niet roken of drinken,” zegt hij.

Hij leerde zijn vrouw kennen via de sportvereniging. Samen hebben ze veel gedanst. Tegenwoordig danst hij nog steeds, al kan zijn vrouw daar door gezondheidsproblemen niet meer altijd aan meedoen.

Verder houdt Cor zich bezig met wandelen, vissen, tuinieren en puzzelen. Hij kijkt met plezier terug op zijn werkzame leven. “Het werken in de buitenlucht, dat was voor mij het mooiste wat er is.”

Door: Ben Kuster en Max van den Brink