Gijs Straver vertelt over vroeger: Hovenier in Zeist
Gijs Straver, geboren op 20 december 1941 in Utrecht, is getrouwd met Maaike Bos, vader van acht dochters en één zoon en opa van vierentwintig kleinkinderen, werkte zijn hele leven als hovenier en had een eigen bedrijf in Zeist. In dit artikel deelt hij zijn herinneringen als onderdeel van de mondelinge geschiedenis van Zeist.
Mondelinge geschiedenis, ook wel oral history genoemd, is een manier om het verleden vast te leggen aan de hand van persoonlijke herinneringen. Mensen vertellen hun eigen ervaringen in een gesprek, waardoor verhalen bewaard blijven die niet altijd in officiële documenten staan. Deze herinneringen kunnen soms afwijken van bekende feiten, omdat ze gebaseerd zijn op wat iemand zelf heeft meegemaakt.
Opleiding en begin van het werk
Gijs groeide op in Zeist en zat op de Christelijke Kerckeboschschool aan de Oranje Nassaulaan. Dit was een bijzondere houten school die na de oorlog door Finland was geschonken.
Na de lagere school volgde hij de voortgezette opleiding en koos hij al op jonge leeftijd voor het hoveniersvak. Op zijn vijftiende begon hij met werken. Hij leerde het vak van zijn vader en volgde daarnaast opleidingen, zoals een tuinbouwcursus en de hoveniersvakschool.
Om ervaring op te doen werkte hij eerst bij verschillende bedrijven. Zo werkte hij bij Feyth en bij kwekerij Vermeulen. Het werk begon eenvoudig, vaak met een bakfiets, maar groeide later uit tot werken met auto’s en vrachtwagens.
Een leven als hovenier
Gijs werkte uiteindelijk 55 jaar in het hoveniersvak. Hij had een eigen bedrijf en werkte op veel plekken in Zeist, waaronder buitenplaatsen en bij bekende families.
Het werk was in het begin zwaar. Veel gebeurde met de hand, zoals het ingraven van olietanks. Soms ging het om grote klussen, bijvoorbeeld een tank van 10.000 liter.
Hij werkte ook veel voor de gemeente Zeist. Daar werd hij bekend als wespenbestrijder. Daarnaast hielp zijn vrouw mee in het bedrijf, onder andere met de verkoop van bloemen en planten.
Het bedrijf groeide, maar dat bracht ook uitdagingen met zich mee. Zo lag de bouw van een loods een tijd stil omdat de vergunning niet op tijd was aangevraagd.
Gijs vond het belangrijk om zijn vak over te dragen. Hij bood stageplaatsen aan jongeren uit binnen- en buitenland. Met veel van hen heeft hij later nog contact gehouden.
Werk, hobby’s en bijzondere momenten
Naast zijn werk was Gijs actief in de sport. Hij zat op gymnastiekvereniging Bato en hielp daar ook als trainer. Discipline vond hij belangrijk.
Hij heeft ook bijzondere gebeurtenissen meegemaakt. Zo moest hij tijdens een storm helpen bij het opruimen van een omgevallen kruis bij een kerk. Daarbij raakte hij gewond. “Dat kruis werd voor mij even een echt kruis,” zegt hij daarover.
In zijn vrije tijd hield hij zich bezig met vogels, tuinieren en het kweken van planten. Hij had een grote passie voor siervogels en bijzondere bloemen.
Ook was hij betrokken bij activiteiten in de buurt, zoals de Oranjevereniging en wijkfeesten.
Na zijn pensioen geniet hij van zijn familie en zijn hobby’s. Hij kijkt terug op een lang en actief werkleven.
Door: Max van den Brink en Ben Kuster