Linda van Driel vertelt over vroeger
Linda van Driel, geboren op 27 maart 1951 in Zeist, getrouwd met Dirk Pathuis, moeder van 2 kinderen en oma van 3 kleinkinderen. In dit artikel deelt zij haar herinneringen als onderdeel van de mondelinge geschiedenis van Zeist.
Mondelinge geschiedenis, ook wel oral history genoemd, is een manier om het verleden vast te leggen aan de hand van persoonlijke herinneringen. Mensen vertellen hun eigen ervaringen in een gesprek, waardoor verhalen bewaard blijven die niet altijd in officiële documenten staan. Deze herinneringen kunnen soms afwijken van bekende feiten, omdat ze gebaseerd zijn op wat iemand zelf heeft meegemaakt.
Jeugd aan de Koppelweg
Linda woonde met haar vader, moeder, broer en oma aan de Koppelweg 6. Haar oma kwam uit Den Haag en moest tijdens de oorlog evacueren. Ze woonde eerst in bij familie Van Woersem aan de Koppelweg. Toen een NSB’er na de oorlog zijn woning moest verlaten, kreeg haar oma huisnummer 6 toegewezen. Vader en moeder trokken bij haar in: oma boven en het gezin beneden.
Linda herinnert zich De Kroost als een dorp op zichzelf. Ze hoefde bijna nooit naar het centrum van Zeist, want alles was in de buurt: winkels, school en speelplekken. Ze woonde vlakbij café De Noordhoek, later bekend als De Neus. Het was er altijd gezellig. De wandelclub startte er, en militairen die in Wulperhorst waren gelegerd kwamen er graag.
Buurtwinkels en ontmoetingsplekken
Aan de Koppelweg 10 woonde de heer Van Rijn. Hij zag het succes van De Noordhoek en begon een cafetaria in zijn garage. Hij bouwde een koelcel en zette een jukebox neer. Jongeren uit de wijde omgeving kwamen er: vetkuiven, Puch-rijders en ook jongens uit Eikenstein. Het was er druk en vrolijk.
Op nummer 8 woonde Linda’s vriendin. Samen gingen ze naar de Oirschotlaanschool. TNO, dat nu op de hoek Oirschotlaan/Utrechtseweg staat, bestond toen nog niet. Op die plek stond vaak de ijskar van Van Hunnik.
In De Kroost waren veel winkels: een sigarenwinkel, groente- en fruitwinkel, 2 kappers, 2 melkboeren, een slager, buurtsuper Van Bemmel (later verhuisd naar de Kroostweg-Noord), een kwekerij, een houthandel, kolenboer Van Dijk en een schoenmaker.
Aan de Noordweg zat wasserij Burger, een grote wasserij waar veel mensen uit Utrecht werkten. Daarnaast waren er de kleinere wasserijen Van de Voort en Van Melsen. De lampenfabriek Hala stond ook in de buurt. Naast de fabriek lag de boerderij van Van Breenen met veel houtopslag, een favoriete speelplek voor kinderen.
Samen leven in De Kroost
De buurtvereniging had geen eigen clubhuis. Bakker Versluis zette daarom zijn bakkerij open voor buurtactiviteiten. Er werden veel dingen georganiseerd voor kinderen: paaseieren zoeken, zaklopen en ei-op-lepel-lopen tijdens Koninginnedag. De jaarlijkse tractorrit naar Bunnik om kersen te eten was een hoogtepunt.
De kinderen speelden veel op straat en soms stiekem op de Rooms-Katholieke begraafplaats. Ze slopen dan door het hek van de school. De directeur joeg hen er regelmatig weg.
In het waterrijke gebied werd veel geschaatst: bij Van Bemmel, richting Bunnik en op het vijvertje bij Ma Retraite. Carbid schieten hoorde erbij. Boeren misten dan even hun melkbussen, die voor het carbid werden gebruikt.
Hoewel mensen uit De Kroost weinig naar het dorp gingen, kwamen ze er wel voor de markt, voor De Gruijter op de Slotlaan — waar je een gombal kon kopen — voor de paardenslager op de Oude Arnhemseweg en voor Van Maanen.
De Kroost bestond uit veel weilanden en sloten. Het was een heerlijke plek om op te groeien: bloemen plukken, aan de slootkant liggen en buiten spelen.
Verandering in de wijk
Toen de Vogelwijk werd gebouwd, ontstond er veel activiteit. Tijdens de bouw speelden de kinderen op de bouwplaats. Linda’s porseleinen pop ging kapot toen ze door een betonnen pijp kroop. De Kroost werd drukker, maar de sfeer bleef warm.
Terug naar het oude honk
Na hun trouwen woonden Linda en Dirk in de Laan van Vollenhove. Later verhuisden ze naar Crosestein, waar ze nu al lange tijd met plezier wonen. Voor Linda voelt het alsof ze terug is op haar oude honk, al is De Kroost door de jaren heen veel veranderd.
Door: Sietske van der Linden‑Alblas.