Sijke Pool vertelt over vroeger: Werken bij de gemeente Zeist

Sijke Pool, geboren op 23 juli 1924 in Marum (Groningen), werkte van 1943 tot 1985 als ambtenaar bij de gemeente Zeist. In dit artikel deelt zij haar herinneringen als onderdeel van de mondelinge geschiedenis van Zeist.

Mondelinge geschiedenis, ook wel oral history genoemd, is een manier om het verleden vast te leggen aan de hand van persoonlijke herinneringen. Mensen vertellen hun eigen ervaringen in een gesprek, waardoor verhalen bewaard blijven die niet altijd in officiële documenten staan. Deze herinneringen kunnen soms afwijken van bekende feiten, omdat ze gebaseerd zijn op wat iemand zelf heeft meegemaakt.

In 1940 verhuisde Sijke met haar gezin van Groningen naar Zeist. Zij kwamen te wonen aan de Julianalaan, die tijdens de oorlog werd omgedoopt tot Siberiëweg.

Ze ging naar het Christelijk Lyceum aan de Lindenlaan. De sfeer op school was sterk anti-Duits. Een gebeurtenis is haar altijd bijgebleven. Toen bekend werd dat prinses Margriet was geboren, kwam de klas in de kleuren rood, wit en blauw naar school. Dat was een duidelijk stil protest.

Ook herinnert zij zich hoe Duitse soldaten het sportveld gebruikten. Een van haar leraren reageerde daar fel op. Dat maakte indruk op de leerlingen.

Naast school speelde het gezin een rol in de oorlog. Haar broer werkte bij het distributiekantoor en het gezin wist goed te zwijgen. Dat was belangrijk in die tijd.

Sijke ging al tijdens de oorlog werken bij de gemeente Zeist. Dat bood bescherming tegen verplichte tewerkstelling. Ze begon bij de afdeling Financiën en ging later naar Onderwijs.

Via contacten kwam ze in het verzet terecht. Ze hielp onder meer met het maken van persoonsbewijzen en het invullen van bevolkingskaarten. Ze werkte ook mee aan het verspreiden van berichten uit Londen.

“Je deed het omdat het moest,” zegt ze. “Veel mensen voelden dat als hun plicht.”

Na de oorlog bleef ze bij de gemeente werken. Ze vervulde verschillende functies, onder andere bij militaire zaken, algemene zaken en bouwzaken.
Ze maakte vaak notulen van vergaderingen, ook bij belangrijke bijeenkomsten met bestuurders. Dat leerde ze in de praktijk. Soms moest ze ontbrekende delen zelf reconstrueren.

Met humor kijkt ze terug op bijzondere momenten, zoals de keer dat collega’s haar “stierendeskundige” noemden omdat zij meldingen van boeren moest verwerken.

Tijdens haar lange loopbaan werkte Sijke samen met verschillende burgemeesters en wethouders. Ze had een bijzondere band met burgemeester Korthals Altes, die haar ook persoonlijk steun gaf.

Ze waardeerde de afwisseling in haar werk en het contact met mensen. Ze voelde zich betrokken bij de gemeenschap en vond het belangrijk om haar werk goed te doen.

Na haar pensioen bleef ze actief. Ze organiseerde activiteiten voor ouderen en bleef betrokken bij het sociale leven in Zeist.

Op de vraag of ze spijt heeft dat ze maar één werkgever had, antwoordt ze: “Nee. Ik heb veel meegemaakt en met plezier gewerkt. Ik zou het zo weer overdoen.”

Door: Dick van de Kamp